وصیت نامه شهید سیداحمدمحمودی
( بسم الله الرحمن الرحیم )
ولا تحسبن الذین قتلوا فى سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون گمان نبرید آنان كه در راه خدا شهید شده اند ، مرده اند . آنها زنده اند و در نزد پروردگار روزى مى خورند
تكلیف ، تكلیف است و باید به نحو احسن انجامش داد . جنگ ، جنگ است و شرف و عزت و دین ما ، در گرو همین جنگ است .
با سلام بر امـــام و امت شهید پرور ایران و سلام بر پدر و مــادر مهربانم ، امیدوارم اگر در طـول عمــر خود ، نسبت به آنان بى احترامى كرده ام ، مرا ببخشند .
از تمام اقوام و همسایگان و رفقا و برادرم برایم حلالیت بطلبید و من به جبهه آمدم و از زندگى دنیا گذشتم تا در آخرت زندگى خوبى داشته باشم و از اسلام و قرآن و مرزهاى میهن اسلامى خود و از خونهایى كه در این راه مقدس از صدر اسلام تاكنون ریخته شده است ، دفاع نمایم و به نداى :
هل من ناصر ینصرنى حسین (ع) كه در هزار و چهارصد سال قبل در كربلا به زبان آورد ، پاسخ گویم .
و از امت حزب الله مى خواهم كه پاسدار خون شهیدان باشند و جبهه ها را خالى نگذارند و از وجود رهبر كبیر انقلاب نهایت استفاده را بنمایند و گوش به فرمان و مطیع امر او باشند .
از برادرم سید محمـــــد مى خـــــواهم كه اگر لیاقت شهـــــادت داشتم و شهید شــــدم در تمامى كارها به پدرمــــان كمك كند و جاى خالى مـــرا در خــــانه پركند و خــــواهرم را از بابت من دیده بوسى نمائید و هر كس بعد از شهـــــــــادتم به شما مراجعه كرد و من به او بدهكار بودم ، بپردازید .
در آخر از دوستانم مى خواهم كه نگذارند اسلحه من به زمین بیفتد .
والسلام به امید پیروزى نهایى و فتح كربلا مورخ 18/10/65
سید احمد محمودى تیپ ویژه شهداء
